Wczoraj w Boliwii był dzień ojca. Połączenie tego święta z uroczystością świętego Józefa, który jest patronem ojców i rodzin dobrze ze sobą koreluje. 19 marca od początku mojego życia to też wyjątkowy dzień i okazja do świętowania urodzin. I dodam ciekawostkę. Pierwszy raz miałem okazję zajadać urodzinowego torta (jednego z sześciu w te urodziny) już o szóstej rano – po wcześniejszej serenadzie przygotowanej przez młodzież z duszpasterstwa:). Choć daleko Polski przyszło mi wejść w kolejną „wiosnę’ mojego życia, to jednak cieszę się, że i tu dzięki moim nowym „ziomkom” mogłem bardzo miło świętować. Przy okazji również dziękuję za przemiłe i bardzo liczne życzenia z Polski.
Dodam jeszcze, że powoli odnajduję się w sytuacji w której ludzie każdego dnia zwracają się do mnie podobnie jak do innych księży „Padre”, czyli ojcze. Z jednej strony nic nadzwyczajnego, ale z drugiej strony pewne przemyślenia w tym temacie same przychodzą do głowy. I tu święty Józef jest wielką pomocą w odnajdywaniu się w sytuacji bycia ojcem nie będąc nim w biologiczny sposób. Podsumowując krótko stwierdzę po prostu, że święty „Józek” jest dla mnie cichym bohaterem.
W tak zwanym międzyczasie tego tygodnia nauczyłem się ze skutecznością obsługiwać maszynę do szycia w celu zrobienia zasłon do naszej „sali kinowej” w centrum duszpasterskim.
Wspólnie z młodzieżą miałem okazję odwiedzić studio naszego lokalnego radia.
Radością też oczywiście były kolejne duszpasterskie odwiedziny wiosek.
