Wigilia Zesłania Ducha Świętego w naszej parafii rozpoczęła się 7 czerwca o godz. 20.00
Porządek był taki:
20.00 – Droga Światła tekst i film z Drogi Światła poniżej
21.00 Adoracja
21.40 Konferencja o Grzechach przeciw Duchowi Świętemu /niestety nie nagrała się/
22.10 Msza święta z Wigilii Zesłania Ducha Świętego
23.15 agapa w kruchcie kościoła
Było to piękne przeżycie w czasie którego modliliśmy się za cała naszą parafię o Wylanie Ducha Świętego, za naszych nowych kapłanów wyświęconych w naszej diecezji. W konfesjonale można było zobaczyć ks. neoprezbitera Szymona, który później rozdawał Komunię św. i zrobił zdjęcie z LSO. Bóg zapłać Wspólnotom naszej parafii za przygotowanie Drogi Światła Mszy świętej i agapy. To było piękne przeżycie.
Porządek Drogi Światła
Wszyscy gromadzą się w Zakrystii.
20.00 Wyjście z zakrystii.
Pieśń kanon z Taize: Jezu, Tyś jest światłością mej duszy
/towarzyszy nam zespół:
Nazywamy się po prostu WMB czyli Wspólnota Miłosierdzia Bożego. A dziś tzn. też jeszcze wczoraj grali Tomasz- klawisze, bęben
Krzysiu - gitara elektryczna
Agata, - gitara akustyczna
Eliza - uczennica Agaty i córka Tomka, gitara klasyczna
Alicja, Hanna i Mariusz - śpiew - WIELKIE BÓG ZAPŁAĆ - ZESPOŁOWI
Przygotowanie
Ustawiamy się przy stopniu komunijnym, każdy po stronie, w której części znajduje się jego stacja, ze świecami w rękach. Świece są zgaszone. Świece chrzcielne – długie. Po uklęknięciu i wstępie, w czasie pieśni drugi raz - Jezu, Tyś jest światłością mej duszy – 1 raz
Osoby rozchodzą się do swoich stacji. Świece zgaszone. W tym czasie ksiądz zapala świece od paschału. Przy każdej stacji może stać jak najwięcej osób ze wspólnoty. Światła w kościele będą wygaszone /co prawda to nie wiele da, bo jasno jest do 22.00/ W czasie przejścia od stacji do stacji śpiewamy: „W Tobie jest światło” - 1 raz w tym czasie zapalamy światło od świecy kapłana . Procesję prowadzą Krzyż z akolitkami. Osoby ze wspólnot, z każdej stacji dołączają się do procesji światła. Procesja zaczyna się od Ambony i idzie wokół kościoła wewnątrz. W XIII stacji idziemy do głównego wyjścia i zmierzamy do XIV stacji do tabernakulum, które jest centrum Kościoła – Światłością Kościoła. Uczestniczy procesji ustawiają się wzdłuż stopnia komunijnego i po XIV stacji przy tabernakulum następuje wystawienie Najświętszego Sakramentu i rozpoczyna się Adoracja ok. pół godziny.
Stacje Drogi Światła:
Stacje Drogi Światła
I stacja – Ambona Lektorki Świeckie
II Stacja Ołtarz Matki Bożej Totus Tuus
III stacja – Ołtarz św. JPII i bł. SKW – Rodziny Nazaretańskie
IV stacja IV stacja Drogi Krzyżowej – Spotkanie z Matką – Wiara i Światło
V stacja – Kamień węgielny kościoła – Różaniec Rodziców
VI Stacja – Tablica ks. Malińskiego – Wspólnota Troski o Kościół
VII stacja – Konfesjonał od strony Obrazu Jezusa Miłosiernego – Concordia
VIII stacja – Obraz Jezu, ufam Tobie – Caritas
IX stacja – Chrzcielnica – Domowy Kościół
X stacja – Feretron Matki Bożej Śmiechowskiej/MB Fatimska – Żywy Różaniec
XI stacja – Figura Serca Jezusowego – Dzieci Królowej
XII stacja – Ołtarz – Ministranci
XIII stacja Wejście do Kościoła – Poradnia Rodzinna
XIV stacja Tabernakulum – Szafarze Komunii św.
DROGA ŚWIATŁA (VIA LUCIS)
Człowiek potrzebuje nadziei. Ale nadzieja jest jak błysk światła. Zapala się na chwilkę i gaśnie. My zmierzamy do tego błysku, a potem jakby ogarnia nas ciemność. Potrzeba drugiego i kolejnego błysku, by one podtrzymywały tę Drogę Pielgrzymów Nadziei. Droga Światła, którą zaczynamy jest taką Drogą Nadziei. Będziemy podtrzymywali naszą nadzieję poprzez spotkania ze Zmartwychwstałym Panem. Podobnie czynił Jezus ukazując się uczniom od Zmartwychwstania do Wniebowstąpienia, by nie zgasła Nadzieja, którą im dał Zmartwychwstając.
Jezu, który jesteś Bogiem żywym, pozwól nam w świetle rozważanych teraz tajemnic doświadczać Twojej obecności pośród nas.
Prowadzący: Chrystus Zmartwychwstał, Alleluja!
Wierni: Prawdziwie Zmartwychwstał, Alleluja
Pieśń: W Tobie jest światło
- 1. STACJA I - JEZUS POWSTAJE Z MARTWYCH
I spotkanie – Ambona Lektorki Świeckie
Prowadzący: Niebo i ziemia się cieszą. Alleluja!
Wierni: Ze zmartwychwstania Twojego, Chryste. Alleluja!
Michał Krause: Z Ewangelii według świętego Jana: „ A pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu.” Maria Magdalena natomiast stała przed grobem płacząc. A kiedy [tak] płakała, nachyliła się do grobu ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało ciało Jezusa - jednego w miejscu głowy, drugiego w miejscu nóg. I rzekli do niej: «Niewiasto, czemu płaczesz?» Odpowiedziała im: «Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono». Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, ale nie wiedziała, że to Jezus. Rzekł do niej Jezus: «Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?» Ona zaś sądząc, że to jest ogrodnik, powiedziała do Niego: «Panie, jeśli ty Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go wezmę». Jezus rzekł do niej: «Mario!» A ona obróciwszy się powiedziała do Niego po hebrajsku: «Rabbuni», to znaczy: Nauczycielu! Rzekł do niej Jezus: «Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im: "Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego"». Poszła Maria Magdalena oznajmiając uczniom: «Widziałam Pana i to mi powiedział». (J 20, 1;11 -18).
Proboszcz: Stajemy przed Panem, by słuchać Jego Słowa. Ambona jest tym miejsce, z którego proklamuje się Słowo Boże. Słuchamy Go może jak św. Maria Magdalena, która stojąc przy grobie słuchała Jezusa, ale nie poznała, ani Jego słowa, ani Jego głosu. Dopiero, gdy Jezus zwrócił się do niej po imieniu poznała Jezusa. Poznała Jezusa w Jego słowie. To pierwsze spotkanie ze Zmartwychwstałym przywraca nam nadzieję, że w Jego Słowie Go poznamy, w Jego słowie jest nadzieja, w Jego Słowie jest życie!
Jezu pozwól ,by Twoje słowo obudziło nas wiarę.
Prowadzący: Chrystus Zmartwychwstał, Alleluja!
Wierni: Prawdziwie Zmartwychwstał, Alleluja
Pieśń: W Tobie jest światło
SPOTKANIE II APOSTOŁOWIE PRZYBYWAJĄ DO PUSTEGO GROBU
II Stacja Ołtarz Matki Bożej Totus Tuus
Prowadzący: Niebo i ziemia się cieszą. Alleluja!
Wierni: Ze zmartwychwstania Twojego, Chryste. Alleluja!
Michał Krause: Z Ewangelii według świętego Jana: „Wyszedł Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli oni obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu. A kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednakże nie wszedł do środka. Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. Wszedł on do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu. Wtedy wszedł do wnętrza także i ów drugi uczeń, który przybył pierwszy do grobu. Ujrzał i uwierzył. Dotąd bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, które mówi, że On ma powstać z martwych” (J 20, 3-9).
Proboszcz: Pusty grób – a my stajemy przy ołtarzu Matki Bożej Częstochowskiej w naszym kościele. Pustka jest grobem nadziei, jest jakąś rozpaczą. Ale pusty grób jest nadzieją. My gromadzimy się wokół Maryi we wspólnocie, by niebyło pustki w naszym życiu. Obecność Maryi i wspólnota serc może powiedzieć cały Twój – Totus Tuus. Cały nie pusty. Pełen nadziei nie w przerażającej pustce. Tylko z Maryją Cały Twój.
Jezu, pomagaj nam w ciemnościach upadków dostrzegać światło nadziei.
Prowadzący: Chrystus Zmartwychwstał, Alleluja!
Wierni: Prawdziwie Zmartwychwstał, Alleluja
Pieśń: W Tobie jest światło
SPOTKANIE III ZMARTWYCHWSTAŁY PAN OBJAWIA SIĘ MARII MAGDALENIE
III stacja – Ołtarz św. JPII i bł. SKW – Rodziny Nazaretańskie
Prowadzący: Niebo i ziemia się cieszą. Alleluja!
Wierni: Ze zmartwychwstania Twojego, Chryste. Alleluja!
Michał Krause: Z Ewangelii według świętego Marka: „Po swym zmartwychwstaniu, wczesnym rankiem w pierwszy dzień tygodnia, Jezus ukazał się najpierw Marii Magdalenie, z której wyrzucił siedem złych duchów. Ona poszła i oznajmiła to tym, którzy byli z Nim, pogrążonym w smutku i płaczącym. Ci jednak słysząc, że żyje i że ona Go widziała, nie chcieli wierzyć.” (Mk 16, 9-11).
Proboszcz: Stajemy przy ołtarzu świętego Jana Pawła II i błogosławionego Stefana Kardynała Wyszyńskiego. Oni prowadzili naszą Ojczyznę, oni wskazywali, to co dobre dla naszej Ojczyzny, czyli zakotwiczenie w Bogu, w Maryi i Rodzinie. Błogosławiony Stefan Kardynał Wyszyński w Gnieźnie 15 sierpnia 1978 roku mówił: „Rodzina polska była twierdzą wiary i polskości, była skarbcem kultury chrześcijańskiej w najcięższych okresach niewoli i prześladowania. Dlatego od tysiąca lat – mimo straszliwych prób i doświadczeń, których nie szczędziły nam dzieje – przetrwaliśmy, ostaliśmy się i jesteśmy Narodem katolickim. Dzisiaj też w rodzinie musi być przechowana wiara i chrześcijańska kultura Narodu, która tak boleśnie znika z naszego życia publicznego” Dzisiaj Jezus pragnie wyrzucić tych siedem złych duchów z serc polskich Rodzin, wskazać Rodzinę Nazaretańską, wzór Wiary, Nadziei i Miłości.
Jezu, nie pozwalaj nam skupiać się na własnych porażkach i niepowodzeniach.
Prowadzący: Chrystus Zmartwychwstał, Alleluja!
Wierni: Prawdziwie Zmartwychwstał, Alleluja
Pieśń: W Tobie jest światło
SPOTKANIE IV ZMARTWYCHWSTAŁY PAN OBJAWIA SIĘ UCZNIOM NA DRODZE DO EMAUS
IV stacja IV stacja Drogi Krzyżowej – Spotkanie z Matką – Wiara i Światło
Prowadzący: Niebo i ziemia się cieszą. Alleluja!
Wierni: Ze zmartwychwstania Twojego, Chryste. Alleluja!
Michał Krause: Z Ewangelii według świętego Łukasza: «Dwaj z uczniów byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali. Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej. Lecz przymusili Go, mówiąc: «Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił». (Łk 24, 13-16; 28-29a).
Proboszcz: Stoimy rozważając to spotkanie w Emaus przy IV stacji Drogi Krzyżowej. Uczniowie nie poznali Jezusa, który towarzyszył im w drodze do Emaus, Maryja z trudem mogła rozpoznać swojego Syna, gdy spotkała Go na Drodze Krzyżowej przy czwartej stacji. Jezus był pobity posiniaczony zakurzony, pokrwawiony, opluty, poraniony, niepodobny do ludzi. W osobach niepełnosprawnych nie potrafimy dostrzec człowieka a co dopiero Chrystusa. Nasze oczy są jakby na uwięzi. Stad wiara, która potrzebuje światła, przejrzenia, które umożliwia tylko Eucharystia.
Jezu, ucz nas szukania woli Boga, a nie potwierdzania przez Niego naszych własnych planów i oczekiwań.
Prowadzący: Chrystus Zmartwychwstał, Alleluja!
Wierni: Prawdziwie Zmartwychwstał, Alleluja
Pieśń: W Tobie jest światło
SPOTKANIE V UCZNIOWIE ROZPOZNAJĄ JEZUSA PRZY ŁAMANIU CHLEBA
V stacja – Kamień węgielny kościoła – Różaniec Rodziców
Prowadzący: Niebo i ziemia się cieszą. Alleluja!
Wierni: Ze zmartwychwstania Twojego, Chryste. Alleluja!
Michał Krause: Z Ewangelii według świętego Łukasza: „Wszedł więc, aby zostać z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy otworzyły się im oczy i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili nawzajem do siebie: «Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?»” (Łk 24, 28-32).
Proboszcz: Kamień węgielny Kościoła, czyli można powiedzieć podwalina Kościoła. To zakończenie Ewangelii o uczniach idących do Emaus. Kamieniem Węgielnym Kościoła jest Eucharystia, na której budowana jest Wspólnota Kościoła. To uświadamia uczniom idącym do Emaus Jezus, a uświadamia im bo są jak dzieci, które wracają do domu po skończonych lekcjach, nie wiedząc, że ich dom jest Wieczernikiem. Jezus podprowadza nas do Kościoła i łamie chleb, a Rodzice modlą się za Dzieci, które prowadzą, a każda modlitwa, czy Ojcze nasz, czy Zdrowaś Maryjo, czy Aniele Boży, czy Koronka, czy Litania i wreszcie różaniec prowadzi do Eucharystii, na której Jezus łamie dla nas chleb.
Jezu, dawaj nam zawsze tego Chleba, którym jesteś Ty sam.
Prowadzący: Chrystus Zmartwychwstał, Alleluja!
Wierni: Prawdziwie Zmartwychwstał, Alleluja
Pieśń: W Tobie jest światło
SPOTKANIE VI ZMARTWYCHWSTAŁY PAN OBJAWIA SIĘ WSPÓLNOCIE UCZNIÓW
VI Stacja – Tablica ks. Malińskiego – Wspólnota Troski o Kościół
Prowadzący: Niebo i ziemia się cieszą. Alleluja!
Wierni: Ze zmartwychwstania Twojego, Chryste. Alleluja!
Michał Krause: Z Ewangelii według świętego Łukasza: „Jezus stanął pośród uczniów i rzekł do nich: «Pokój wam!» Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. Lecz On rzekł do nich: «Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie Mnie i przekonajcie się: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam». Przy tych słowach pokazał im swoje ręce i nogi. Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich: «Macie tu coś do jedzenia?» Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby. Wziął i jadł wobec nich” (Łk 24, 36-43).
Proboszcz: Jezus przychodzi do Wieczernika. Staje przy swoich uczniach, je z nimi. My stajemy przy tablicy upamiętniającej ks. proboszcza Zygmunta Malińskiego. Tak to ten kapłan uwierzył, że można tu zbudować Wspólnotę, uwierzył, że skoro, Go Bóg tu postawił, to pozwoli mu zakwitnąć. Dzięki Jego wierze powstały i powstają Wspólnoty modlitwy i diakonii. Żywy Różaniec, Liturgiczna Służba Ołtarza, Domowy Kościół, Akcja Katolicka, Wspólnota Młodzieży i wiele innych, które istnieją lub już wyczerpały swój charyzmat. Jest też wspólnota Troski o Kościół, specjalnej diakonii, czyli posługi, która dba o ten wieczernik po prostu sprzątając go, byśmy dobrze mogli przeżyć Eucharystię, nabożeństwa, czy po prostu przyjść i pomodlić się z naszym Panem, który pokazuje nam swoje rany na rękach i nogach i pragnie z nami zasiąść do stołu.
Jezu, uzdalniaj nas do przemawiania ranami odniesionymi z powodu miłości.
Prowadzący: Chrystus Zmartwychwstał, Alleluja!
Wierni: Prawdziwie Zmartwychwstał, Alleluja
Pieśń: W Tobie jest światło
SPOTKANIE VII JEZUS PRZEKAZUJE KOŚCIOŁOWI DAR POKOJU I POJEDNANIA
VII stacja – Konfesjonał od strony Obrazu Jezusa Miłosiernego – Concordia
Prowadzący: Niebo i ziemia się cieszą. Alleluja!
Wierni: Ze zmartwychwstania Twojego, Chryste. Alleluja!
Michał Krause: Z Ewangelii według świętego Jana: „Wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane»” (J 20, 19-23).
Proboszcz: Drzwi były zamknięte z obawy. Jezus przychodzi mimo obaw. Serce człowieka pozostaje zamknięte z obawy przed krytyką, osądzeniem, czy zderzeniem się grzechu, zła z jego oceną. My zamykamy drzwi Chrystusowi z obawy, bo nie znamy Jezusa. Tylko poznanie Jezusa, Jego Miłości, może sprawić, by te obawy uchylić. My słyszymy, że Bóg nas kocha, a umiera mi mama, tata, siostra brat, córka synek. My słyszymy, że Bóg jest miłością a ktoś choruje na raka, ktoś rodzi się niepełnosprawny intelektualnie czy fizycznie, rodzi się z chorobą rzadką. My słyszymy, że Bóg jest dobry, a ktoś morduje zwykłego człowieka, ktoś gwałci zwykłą kobietę, ktoś molestuje dziecko, ktoś po prostu krzywdzi bliźniego. Pytamy dlaczego? Obawiamy się tego, jakby nie pomni, że to grzech, zło, które zamieszkuje w sercu człowieka jest za to odpowiedzialne. Dlaczego nie obawiamy się grzechu? Dlaczego przed złem nie zamykamy się. Tu staje młodzież przy konfesjonale, tu pojawia się dylemat otworzyć drzwi serca? Czy usłyszymy słowa „Idź i nie grzesz więcej”, czy Mojżesz kazał nam takich kamienować.
Jezu, obdarzaj nas swoim pokojem w sakramencie pokuty i pojednania.
Prowadzący: Chrystus Zmartwychwstał, Alleluja!
Wierni: Prawdziwie Zmartwychwstał, Alleluja
Pieśń: W Tobie jest światło
SPOTKANIE VIII ZMARTWYCHWSTAŁY PAN UMACNIA WIARĘ TOMASZA
VIII stacja – Obraz Jezu, ufam Tobie – Caritas
Prowadzący: Niebo i ziemia się cieszą. Alleluja!
Wierni: Ze zmartwychwstania Twojego, Chryste. Alleluja!
Michał Krause: Z Ewangelii według świętego Jana: „Po ośmiu dniach, kiedy uczniowie byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł mimo drzwi zamkniętych, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!» Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż ją do mego boku, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym!» Tomasz Mu odpowiedział: «Pan mój i Bóg mój!» Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, ponieważ Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli»” (J 20, 26-29).
Proboszcz: To Ewangelia czytana w Niedzielę Miłosierdzia Bożego. Miłosierdzie otwiera nasze oczy na to na co patrzymy ale nie widzimy. Patrzymy na bliźniego ale nie widzimy w nim Boga. "Będziesz robił to czego ja nie mogę", "sprzedaj biurko, idź i szukaj biednych, bo to jest Jezus", "patrz im w oczy, dotykaj ich", "najlepiej nic nie kupuj, tylko zjedz z nimi", – takie instrukcje dostał od papieża Franciszka ks. jałmużnik papieski, który mówi o biednych: że „pachną Bogiem”. Zapach Boga pociąga Caritas, w której osoby patrzą i widzą.
Jezu, pobudzaj nas do odkrywania Twojej obecności we wspólnocie Kościoła.
Prowadzący: Chrystus Zmartwychwstał, Alleluja!
Wierni: Prawdziwie Zmartwychwstał, Alleluja
Pieśń: W Tobie jest światło
SPOTKANIE IX JEZUS SPOTYKA UCZNIÓW NAD BRZEGIEM JEZIORA TYBERIADZKIEGO
IX stacja – Chrzcielnica – Domowy Kościół
Prowadzący: Niebo i ziemia się cieszą. Alleluja!
Wierni: Ze zmartwychwstania Twojego, Chryste. Alleluja!
Michał Krause: Z Ewangelii według świętego Jana: „Gdy ranek zaświtał, Jezus stanął na brzegu. Jednakże uczniowie nie wiedzieli, że to był Jezus. A Jezus rzekł do nich: «Dzieci, czy macie co na posiłek?» Odpowiedzieli Mu: «Nie». On rzekł do nich: «Zarzućcie sieć po prawej stronie łodzi, a znajdziecie». Zarzucili więc i z powodu mnóstwa ryb nie mogli jej wyciągnąć. Powiedział więc do Piotra ów uczeń, którego Jezus miłował: «To jest Pan!» Szymon Piotr usłyszawszy, że to jest Pan, przywdział na siebie wierzchnią szatę – był bowiem prawie nagi – i rzucił się w morze. Reszta uczniów dobiła łodzią, ciągnąc za sobą sieć z rybami. Od brzegu bowiem nie było daleko – tylko około dwustu łokci. A kiedy zeszli na ląd, ujrzeli żarzące się na ziemi węgle, a na nich ułożoną rybę oraz chleb” (J 21, 4-9).
Proboszcz: Pamiętam domowe obiady. Siadaliśmy z rodzicami i braćmi do obiadu. Zupa pomidorowa, albo jakaś inna. Pierogi ruskie i kompot truskawkowy; makaron z twarogiem i śmietaną. A potem herbata i szarlotka. Zwykły obiad, zwykłe śniadanie, zwykła kolacja. Domowy Kościół – zwykła rodzina, wspólna modlitwa, wspólne rozmowy. Śmiech, radość zwykły czas. I wówczas mówi jeden uczeń, którego Jezus miłował: „To jest Pan!” Tak Pan jest w zwykłym życiu naszych rodzin. A wszystko ma początek w chrzcie świętym, kiedy stajemy się Dziećmi Bożymi.
Jezu, dawaj nam się rozpoznawać również w tym, co zwyczajne i codzienne.
Prowadzący: Chrystus Zmartwychwstał, Alleluja!
Wierni: Prawdziwie Zmartwychwstał, Alleluja
Pieśń: W Tobie jest światło
SPOTKANIE X JEZUS PRZEBACZA PIOTROWI I POWIERZA MU SWOJĄ OWCZARNIĘ
X stacja – Feretron Matki Bożej Śmiechowskiej/MB Fatimska – Żywy Różaniec
Prowadzący: Niebo i ziemia się cieszą. Alleluja!
Wierni: Ze zmartwychwstania Twojego, Chryste. Alleluja!
Michał Krause: Z Ewangelii według świętego Jana: „Jezus rzekł do Szymona Piotra: «Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?» Odpowiedział Mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham». Rzekł do niego: «Paś baranki moje!» I znowu, po raz drugi, powiedział do niego: «Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie?» Odparł Mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham». Rzekł do niego: «Paś owce moje!». Powiedział mu po raz trzeci: «Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie?» Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci powiedział: «Czy kochasz Mnie?» I rzekł do Niego: «Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham». Rzekł do niego Jezus: «Paś owce moje!»” (J 21,15-17).
Proboszcz: To zdanie „Panie ty wszystko wiesz…” jest najważniejszym wyznaniem wiary Piotra w tej Ewangelii. Czy nasze słowa, gesty, postawy oddają to co mieści się w naszym sercu, czy tak do końca są szczere mimo zapewnień? Wiele pozorów jest w naszych postawach, jakiegoś niewymuszonego fałszu, czy obłudy. Ale wystarczy wyznanie „Panie Ty wszystko wiesz…” Jak wiele razy niektóre osoby wyśmiewają osoby modlące się na różańcu… „klepią zdrowaśki…” albo „moherowe berety” dewotki… cóż na to odpowiedzieć…?? „Panie Ty wszystko wiesz”. Stojąc przed Maryją ze wspólnota Żywego Różańca widzimy osoby, które codziennie modlą się różańcem świętym. Rozważają życie Maryi i Jezusa chcą w ten sposób kroczyć Ich śladami. Panie Ty wszystko wiesz…
Jezu, nie siedem razy ale 77 razy, kocham Cię!.
Prowadzący: Chrystus Zmartwychwstał, Alleluja!
Wierni: Prawdziwie Zmartwychwstał, Alleluja
Pieśń: W Tobie jest światło
SPOTKANIE XI JEZUS POSYŁA UCZNIÓW
XI stacja – Figura Serca Jezusowego – Dzieci Królowej
Prowadzący: Niebo i ziemia się cieszą. Alleluja!
Wierni: Ze zmartwychwstania Twojego, Chryste. Alleluja!
Michał Krause: Z Ewangelii według świętego Mateusza: „Jedenastu uczniów udało się do Galilei na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami: «Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata»” (Mt 28, 16-20).
Proboszcz: Uczniowie są w Galilei, a my przy figurze Serca Pana Jezusa. Gdy nie staniecie się jak Dzieci nie wejdziecie do Królestwa Niebieskiego. W powyższej Ewangelii słyszymy: „Niektórzy jednak wątpili…” Gdyby mieli wiarę tak mała jak ziarenko gorczycy wówczas kazali, by tej morwie przesadzić się do morza i uczyniłaby to. Niektórzy jednak wątpili … Czy nasze wątpliwości się kiedyś skończą… tak… kiedyś tak. Ale już dzisiaj Jezus zapewnia nas, „że jest z nami aż do skończenia świata”. To właśnie głębokie spojrzenie w Serce Pana Jezusa może nas przekonać, że On otacza nas Miłością ciągle. 350 lat temu Jezus ponownie przyszedł, by przekonać nas o swojej Miłości i wówczas pokazał swoje Serce … by niektórzy nie wątpili… W sercach Dzieci najmniej tych wątpliwości…
Jezu, przychodź zawsze do nas, byśmy nie wątpili …
Prowadzący: Chrystus Zmartwychwstał, Alleluja!
Wierni: Prawdziwie Zmartwychwstał, Alleluja
Pieśń: W Tobie jest światło
SPOTKANIE XII JEZUS WSTĘPUJE DO NIEBA
XII stacja – Ołtarz – Ministranci
Prowadzący: Niebo i ziemia się cieszą. Alleluja!
Wierni: Ze zmartwychwstania Twojego, Chryste. Alleluja!
Michał Krause: Z Dziejów Apostolskich: „Jezus uniósł się w obecności Apostołów w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu. Kiedy uporczywie wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich dwaj mężowie w białych szatach. I rzekli: «Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba»” (Dz 1, 9-11).
Proboszcz: Jezus wstępuje do nieba, ale nie pozostawia nas samych. Od razu do Apostołów podchodzą mężowie w białych szatach, by pomóc im przeżywać odejście Pana. Ci ludzie pomagają Apostołom patrzącym w górę w jakiś sposób wrócić do rzeczywistości. Tak Męka śmierć, zmartwychwstanie Pana Jezusa, zmieniło świat, ale w tym świecie trzeba żyć. Udział we Mszy św. jest jakby powrotem do dnia Wniebowstąpienia, do udania się na górę z Apostołami i spojrzenia w niebo, i to pozwalają nam przeżyć Ministranci i Lektorzy, którzy odziani są białe szaty. Msza święta to nie bezmyślne siedzenie i myślenie o niczym, to spotkanie z Chrystusem, który niejako schodzi na ziemię, do nas, na sposób sakramentalny, w Najświętszym Sakramencie. To nie On nas opuszcza, ale to my odchodzimy.
Jezu, pomóż nam zabrać Cię do naszego życia.
Prowadzący: Chrystus Zmartwychwstał, Alleluja!
Wierni: Prawdziwie Zmartwychwstał, Alleluja
Pieśń: W Tobie jest światło
SPOTKANIE XIII UCZNIOWIE WRAZ Z MARYJĄ OCZEKUJĄ NA ZESŁANIE DUCHA ŚWIĘTEGO
XIII stacja Wejście do Kościoła – Poradnia Rodzinna
Prowadzący: Niebo i ziemia się cieszą. Alleluja!
Wszyscy: Ze zmartwychwstania Twojego, Chryste. Alleluja!
Michał Krause: Z Dziejów Apostolskich: „Apostołowie wrócili do Jerozolimy z góry, zwanej Oliwną, która leży blisko Jerozolimy, w odległości drogi szabatowej. Przybywszy tam, weszli do sali na górze i przebywali w niej: Piotr i Jan, Jakub i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Szymon Gorliwy, i Juda, brat Jakuba. Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, z Maryją, Matką Jezusa, i z braćmi Jego” (Dz 1, 12-14).
Proboszcz: Kościół to Rodzina Jezusa. Widać to w gromadzeniu uczniów, wspólnego przebywania z uczniami oraz z innymi ludźmi, który całkiem obcy stają się sobie bliscy. Tak zawiązuje się wspólnota Kościoła. Tak zawiązuje się wspólnota rodzinna. Mężczyzna poznaje kobietę. Rozmawiają ze sobą, bywają ze sobą, zakochują siew sobie, w ten sposób są ze sobą. To Miłość Tworzy Rodzinę. A Bóg jest Miłością. Jesteśmy przy drzwiach naszego wieczernika. Uczniowie wrócili z góry Wniebowstąpienia i weszli do Sali na górze, do wieczernika. I są we wspólnocie Kościoła. Młodzi ludzi, którzy zawierają małżeństwo również wchodzą do Kościoła, do tego szczególnego wieczernika, by stać się Domowym Kościołem. Tak jak Jezus gromadził uczniów i prowadził ich, tak Poradnictwo rodzinne kieruje młodych zakochanych w sobie ludzi ku życiu na pełnej petardzie w prawdziwej miłości sakramentu małżeństwa.
Jezu, prowadź nas do Kościoła, wspólnoty prawdy i miłości.
Prowadzący: Chrystus Zmartwychwstał, Alleluja!
Wierni: Prawdziwie Zmartwychwstał, Alleluja
Pieśń: W Tobie jest światło
SPOTKANIE XIV JEZUS POSYŁA KOŚCIOŁOWI DUCHA ŚWIĘTEGO
XIV stacja Tabernakulum Szafarze Komunii św.
Prowadzący: Niebo i ziemia się cieszą. Alleluja!
Wierni: Ze zmartwychwstania Twojego, Chryste. Alleluja!
Michał Krause: Z Dziejów Apostolskich: „Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wichru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też jakby języki ognia, które się rozdzielały, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić” (Dz 2, 1-4).
Proboszcz: Uczniowie są zgromadzeni w wieczerniku. My przemierzyliśmy Drogę do Tabernakulum, to jest do miejsca w którym mieszka Bóg. Dotykamy Boga wszyscy, którzy przyjmują Chrystusa do swego serca. Dotykamy Chrystusa w Komunii świętej, której udzielają szafarze i kapłani oraz wierni, którzy ja przyjmują. Stoimy ze świecami jak z tymi płomieniami Ducha Świętego, które rozbłysły nad Apostołami. Teraz widzimy, jak długa drogę trzeba przejść, by Duch Święty spoczął na nas i nas umocnił. Chrystus przeszedł Drogę Krzyżową, zmartwychwstał, ukazał się uczniom, wniebowstąpił, by Zesłać Ducha Świętego, by rozpalić Jego płomień, który wypali zło a zahartuje w wierze.
Jezu, posyłaj nam swojego Ducha – byśmy potrafili odkryć wiarę w Kościele.
Prowadzący: Chrystus Zmartwychwstał, Alleluja!
Wierni: Prawdziwie Zmartwychwstał, Alleluja
Pieśń: W Tobie jest światło
ZAKOŃCZENIE
Przeszliśmy Drogę Światła. Przy każdej stacji, przy każdym spotkaniu ze Zmartwychwstałym Panem zapalaliśmy kolejne świece. Można powiedzieć, że ze spotkania na spotkanie narastała ilość światła. Człowiek, by nieustannie wierzyć musi rozpraszać ciemności, które ogarniają jego dusze. Tym jedynym lekarstwem na to jest Duch Święty, który prowadzi nas na spotkanie ze światłem, które daje Zmartwychwstały Chrystus.
JezuAmen.
Prowadzący: Chrystus Zmartwychwstał, Alleluja!
Wierni: Prawdziwie Zmartwychwstał, Alleluja
Pieśń: W Tobie jest światło
